Gök Ekin

1970 Sivas doğumlu. Öğretmen.

Birazdan kurşun
Sobeledi çocuklar
Çocuklar ölümü oynamaktalar
Gömleğinde kan kırmızı yamalar

Ver kırmızıları
Şuracığa gömeyim
Yeşil umutlarımı
Sana ben giydireyim.

Beyaz bir ezan çağırmasıyla
Kör sabahları dağıtan
Gürlek bir gök sesi
Ve yalımlı ateşinle
İnerek şehrin kulağına

çok sesli bir dua adadım
kırk yedi kere
adına…

Giderken alnından öpmüştür annesi
Bir atımlık gülü kalmıştır
Mesela… Mesela…
Mesela şey… Musalla…

Şimdi kısa metraj bir film oldu kurbağa
Kızım saçlarını taramıyor hala

Cüce ve bir tufeyli Yahudi’yi
Geçmişimi deşelerken
Görüyorum

Unutmadan söyleyeyim
Bir bilet alın ve bekleyin
Tren saatlerini
Bir gün size de sıra gelir sanırım.

Anne
Kınalı ellerinle
Bana bir türkü söyle

Adları okunur minarelerden

Beni unutur bu şehir