Gök Ekin

1970 Sivas doğumlu. Öğretmen.

Ata binmeyi öğretmiştin
Hem de uçurumun kenarında…

İzninizle beyler,
Ben şöyle müsait bir yerde öleyim

Belki de düşen benim!

İyiliklerimizi kuşanalım çocuklar
Bayramlık iyiliklerimizi…

Tabi, bu, yazılan her şeyin birebir yaşanıldığı anlamına gelmiyor. Hani derler ya, yazar yaşayamadığını yazar. Yaşamak istediğini. Bu bende hep böyle olmuyor. Bazen yaşadıklarımı bazen yaşamak istediklerimi bazen yaşayamadıklarımı, bazen asla yaşamak istemediklerimi yazıyorum. Yazarak

Yukarıda zikrettiğim Seyrâni’ye ait beyiti 93 yılının yaz mevsiminde kıymetli bir dostumun hediyesi olan Mustafa İslamoğlu’nun “Heyelan” nam şiir kitabında okumuştum. Şair geçindiğim o yıllarda bir dağ gibi üzerime devrilmişti bu kitap. Heyelan olmuş ben de altında kalmıştım sanki. Hayatımın şairiyle bir heyelan vakasıyla karşılaşmıştım; dolayısıyla hayatımın şiiriyle de…

Sözü yağmurdan esirgemeyin
Duayı da…
Bir de
Bereketin üzerine basmayın!

Ana kucağı gibi bir yerde
Seninleyimdir belki de…

Üzülme!

Bir de
İçimdeki sahranın
Haritaya almadığım yerinde
Üç boyutlu bir deniz gizliyorum

Ne söylesem ki
Üzgünüm işte…
Her sonbahar ayakları üşürmüş
Ölülerin de…