Yunus Nadir Eraslan
1970 Sivas doğumlu. Geçimini maariften temin ediyor. Tayyibe Şebnem ve Ayten Sinem’in babası. Ankara’da yaşıyor. Bir şiir hariç tutulursa hiç bir ürünü basılı yayınlarda gözükmedi.
By Yunus Nadir Eraslan on 23 Mayıs 2009
Anne hüznün bitti mi,
Gidebilir miyiz?
Hadi o zaman ben
Göz yaşlarını silerken sen de
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 20 Mayıs 2009
Ah, bi evrenim olsa
İçimi açabilsem keşke
Ah! Hiç olsam
Ya da sonsuz bi şey işte…
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 20 Mayıs 2009
Beklemek öyle bir iş öyle bir iş
Öyle bir iş ki
Mum gibi
erimek gibi işte…
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 19 Mayıs 2009
Bir karanlık ilerliyor yanıbaşımda
Yanıbaşımda bir hüzün bir hüzün bir hüzün…
Bitmez geceler gibisin
Yalnızlık ancak böyle anlatılır iki gözüm
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 30 Nisan 2009
Bu akşam Ay ıslak ve tutkusuz Bir yudum su, bardak ve dudak… Ah! İkimiz de uykusuzuz Belli ki içimizde bir şeyler kırılacak İkimiz de yalnızız ikimiz de sigarasız… Bu akşam Ay bir gemi… Ben güvertede bir çocuğum Gözlerimde berrak bir bulut özlemi Annem çağırmazsa sürecek yolculuğum Döneceğim yaşamakla doldurursam heybemi Bu akşam Ay sevgilimin perçemi [...]
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 14 Mart 2009
Ansızın üşüyor her şey
Orada üşüyen bir ağaç var mesela
Az evvel gözümün önünden geçen
Kedi şimdi işiyor ağacın dibine
Kar yağmaya devam ediyor
Ağaca ve kedinin üstüne
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 08 Şubat 2009
[google 8293516209810940802]
Kategori: Video | Anahtar: Beyaz, Şehadet |
By Yunus Nadir Eraslan on 19 Ocak 2009
Yani sen yine kalleş çıktın!
Sahi sen neden böylesin İsrail
Hiç düşündün mü?
Lan oğlum! Seni de bir ana doğurmadı mı?
Hiç çocuk olmadın mı hayatta?
Yahut başına bir el dokunmadı mı şefkatle…
Kategori: Şiir | Anahtar: Ateş, Çocuk, Fosfor, İsrail, Kalleş |
By Yunus Nadir Eraslan on 21 Aralık 2008
Hep bir kanadı eksik insanın
Sıçrıyor, sıçrıyor uçamıyor ya
Salıncaklar kurmak için gelmiş dünyaya
Sallanıyor, sallanıyor duramıyor ya
Kategori: Şiir |
By Yunus Nadir Eraslan on 19 Aralık 2008
Dağ, buluta bir de çocuğa yakın görünür galiba. Hemen şuracıktadır. İki adımda çıkıverirsin üstüne. Oradan nineni görebilirsin, Teke sakal’ın mağarasını, evini, anneni… Biraz bulut koparırsın gitmişken, evin tavanına asarsın onu da.
Komşular bize geldi. Bizi trene götürdüler. Komşular hayretle bize bakıyor, biz de trene bakıyorduk hayretle. Annem de korkmuştu, ben de korkmuştum, Ayşe de… Bir de mahzun Kürt kızları bakıyordu önümüzden hızla geçen pencerelerden. Ne güzeldi…
Kategori: Hikâye | Anahtar: Dağ, Gurbet, Kürt Kızı, Tren |
Son Yorumlar