Şubat doldu mu içim
Kar yağıyor yüzüme
Kara kedileri,
Kızak çeken veletleri
Bırakıyorum

Aslı yok
Binlercesi bu kadar işte
Yakılsın şiirleri Elsa’nın
Isınacak bir çocuk.

Karakalem-im

Ey rûz, ey müsemma!
Şimdi kanamadı, eskimeden beridir
Bir nur tarh edilir göç şimale varanda
Dudakta ağrı kalır

Ölüm, ölümdür işte
Bir göz aydınlığıdır hasta bakıcılara.

Dağılırsam…
Ağırlaşmadan sancı
Kelimeleri örtbas etmeyin sakın!

Çünkü onlar gidilecek yeri değil, sırtlarında taşıdıklarını önemserler.

yılları geri saran bir çıkrığım olsaydı
içine dadandığım ay hakisi kuyunun
yusuf’a rahvan olan yularını tutardım

Yak ateşin
Çeliğe nem gerek
Kurudu umudun denizi
Gözlerim su olası.

bir selamın olsa yeterdi
bir bardak soğuk su
ya da küçük bir tebessüm
pejmurde de olsam.