Gök Ekin

duvara düşmüş gün
oyun kuran bir kahraman
sayıyorum çizikleri
yeryüzünün bütün uçurumları tamam
bilekleri güreş görmemiş
cılız
ve ekmek hesabından habersiz
sudan ucuz bir hayat giyindim Bu girdinin devamını oku →

I
Zifir var damarlarımda
Alnımın şakası yok yere düşerken
Orada ne kadar iyiyim
Ne kadar doğurgan
Ve denedim iyi bir şey konuşmak
Buyurun tefe koyalım kelimeleri
Ben gitmekten yanayım bu çıngardan
Dikenlerle budanmaktan yana
Siz de unutmayın gülleri

II
Suçunuz olsaydı hatırlanırdı eşkâliniz
Gösteri içimizin telini
Aynaya vuracak hayatlarımız
Orada ne kadar iyiyim
Ne kadar doğurgan
Ve denedim iyi bir şey zanlı olmak
Suç mahallinde göz bıraktım
Parçalanır ve çoğalır bakışlar
Geceye asılan beyaz mendil
Çıksın diye buradan

III
Elimde taş
Elimde kalem
Elimde simsarların sopası
Araya girebilirim bozuk hayatların
Bir öfke çıkartabilirim oradan
Yok, bıraktım her şeyi
Yay da senin taşta
Buna razı olabilir herkes
Dövülürken, gül kokuyor insan.