‘Yar olmadın kimseye’.
Bana da olmazsın
Yok ben zaten
Öylesine geçiyordum
Uyanınca Koynunda ne varsa Kendinin sanıyor insan O zaman Geri dönmeli rüyaya
Lakin periler de yarasalar da
Aynı masalın çarkıfeleğinde yaşar
Aynı güneşin nuruyla
Yıkanırlardı
Gelenleri selamlar
Birden haber verir dergahında
Tüm çokluklar
Ama bak bir şey kalmıyor geriye
Nardan ekşiyi çıkarınca
Bak ne diyor ‘acılardan büyük bir yer yoktur’
Öyle mi sahiden soytarı
İnsana dünyada
Bir yurt var sanmazdım
Sana gelmek
Yıllar süren gurbetten
Orada sesinle karşılaştım
Sustum
Senin o Cebrail’in kanadı gibi
Yaramızı iyileştiren gülümseyişinde
Kursakta dizilen lokmalar
Nefesinle yutulur
Acı, bir yerdir der gözlerin
Acziyete oradan varılır
Son Yorumlar