Gök Ekin

Sosyal bilimler alanında doktora, bir dergide editörlük yapıyor, bir kurumda çalışıyor. Varlığı ile kalemi ters korelasyon içinde. Zamanın kutsiyetini kabul ediyor, kalıplara sıkıştırılmasını reddediyor.

Balatları okuyacak koca adam
Yıkıldın olduğu yerde
Kuruttu ateşin çamurları
Ama nafile

Biliyorum
Sürüye sürüye bulduracak manasını
Temizleyecek anızdan bedenimi
Kırlara taşacak

dağ arkası, iki konak ötesi
bendeki iki ardıç, iki salkım
üç beş adım
kararlı.

Gülün nazına göz dikenler
Bin vurur
Susmaz ağıt

Zafere seza ritmiyle
Çiziyor encamını derinden
Ele verecek
Vehminde kurtuluş.

Gördü kalabalığım
Ilıktı ve koyu kırmızı
Ilıktın.
Eğil ve bula kuruyan yanlarını

Son taneye varan da
Ağaran tana dayanır beden
Yaslanır diriliğim
Yaşlanır.

Kalkıyor tüm izinleri baharların
“Geldim işte mevsim gibi kapına”* diyorum,
kötürüm dilime kızarak.

Gözlerimi bulayayım sürmelere
Yanaklarıma kara insin
Ağlayışıma işaret

Söylesene
Neden toprak kokuyor
Ellerin?