Gök Ekin

Gittikçe yalnızlaşan
Yalnızlaştıkça çirkinleşen bir kalem
Görünmeyen bir el itmişti
kalabalık
Bir çok yalnız bir araya gelince kurtulmazlar
Ağır olur kapının sürgüden indirilişi
Önden kimse gitmez
Birbirine bakışları tek bu andadır
Sövmek ve kahretmek Bu girdinin devamını oku →

Düşünceler soğuk ve ağrılı geçiyor
Ense kökümden sırtıma zıpkın gibi
Rükuda sürekli
Animasyon sahneleri doğrultuyor belimi
İç çekişlerim kalıyor yerinde

Farkımı sorguluyorum
Bacağı kesik insanlardan
Cüzzam sarmış bedenlerden
Seni sevmiş kadınlardan
Başındayım işin daha

Aşk her yerde, ortalık malı
Ölçüsüz adımlarla
Adamlarla, kadınlarla
Yüce öldü.
Nemli, yosun kokulu karanlık ormanlara gömü.

Hepimiz şehirliyiz
Asfaltlar batmıyor topuğa
Kayıp gidiyor ayaklar.
Gömüler romantik efsane.