Bozkırlı bezginler
Duvarların dibinde bezgin oturanlar
Güz yaprakları gibi çaresiz
Yıllardır bekliyor
Kör talihin ışıyacağı vakti.
Attar’ın ağaçla konuşması
Seninle konuşmak bir nasip işte
Kaderin bir türküsü
Başakların ezgisi, yaprakların hışırtısı
Haşhaş çiçekleriyle konuşmak gibi.
İğde ağacı için güzelleme
İlle iğde kokusu,
İlle iğde kokulu sevgili,
İğde kokulu günlerdi çocukluğum ille.
Dilsiz
Gitti.
Hiçbir şey demeden gitti. Ben kalakaldım, ayakta, halsiz, çaresiz ve kırık bir dal parçası gibi…
Bir şarkı gibi
Bir ışık, biraz ışık
Hikmetsiz karanlığındayım dilin
Söylenir kuytularda duyulmaz hiç.
Bir kekliğin Türkçesi kavlamış dipten
Söyle söyle bir yaz nasıl âşık olunur
Sözün içrek annesi nennilemedikçe.
Ekinler biçilirken kanımda bir keklik
Sazlığı dolduran sesle inlemedikçe.





