Gök Ekin

çöle çimen eken anemon gözlü
yok mu hiç yeşilliğin senin

i
orada semek eleğimsağmayı yudumladı

merhameti tütsüleyen siyah bakışlı köpeklerin
ve kırık ayaklarıyla hamdeden köpeklerin
kırmızı egemen korunaksız şehrinde
şan alır ve dağıtır konuğum benim

matemi siz keşfetmediniz paradoks yaşıtlarım

çocukların notalanma saatindeyiz ve kırılganız
evrensel illetleri kaselere yatıran nergis kızların
saydam parmaklarıyla çokça uğraşan kızların
nazenin dantelleri bir damla kan ömürlü

ey şarap
ey usare
alevden, ateşten ve sarıdan tadalım mı daha?

ii
şehirlere küselim ey şarkı
taranalım boyuna

mevsimini yitirmiş denizler
kurudu sahilin teninde
dümeni kır topraklara!

gölgem zehirlendi ey kuş
sanrı benim kime ne!

geceydi
ve gece karanlığa batırılmış
kuru ve iştahlı bir süngerdi
öfke mavzerde birikti
yalın bir öfke

nasıl unutursun?
dört yan şeytan ablukası
yangın göğüslü kızlar ve
kıraç yüzlü adamlar ile
kurşunlanırdık
hama’daydık

nehirdi
ve nehir içimizde akar
ağlayamadığımız kadardı
yakıp, yaratılıp, içtik

nasıl unutursun?
sağ elinde yakışıklı bir silah
göğe göz değmiş
çoğundan fazlaydık
kurşunlanırdık
bosna’daydık

sesti
ve ses gizlenmiş
sakallı militanları
proletarya asılıp

nasıl unutursun?
kentin ortasında hızlı
mağrur bir tank gibi
yağmur yağardı yüzümüze
ürpermez pusudaydık
kurşunlanırdık
grozni’deydik