fakir annelerin bebekleri üşüyor
tanrı bunu görüyor, yemin ederim görüyor
kralları bildiği kadar,
intihar komandolarını da biliyor
büyüyelim de sana da yer versinler otobüste
parya büyüsün suratında kahkahası palyaçonun
hadi bir patika büyüsün şehir planına asfalt
hadi hazımsız bir dağ kussun üstüne heyelan
Bir adamın; düzeltmeyi en başında yapalım, bir şairin; her cepheden taarruza uğramasını, içeriden ve dışarıdan kuvvetlice sarılmasını, bütün ricat yollarının muhkem ordularca kapatılmasını işliyor Ademir Kenoviç’in Kusursuz Çember’i. Kurgu, NATO’nun 1995 yılındaki
enkazın döşüne yaslanıp bir sigara yakacağım,
ve ey yahudi
tanklarınla ve toplarınla
şenliğimi çoğalttığın için
ne zaman bir alev damlası büyüsem
muhacir yağmurlar iniyor ara sokaklara
çocukların vaveylasına konuyor su kuşları
kristallere italik yansıyan şuaları ile
peltek dilleri göğe bakan ağzında
ve lanet olmaz ki adamın peltek dilinde
hep çiğnenir ve üşür
yine üzülmez
kuyuya indiğimde
kana bürüyerek çok’dolaşık gökgölgesini
muhtelif atlar ihtişamla
taylıyordu
içindeki tabiat doğrulursa senin
sen de doğrul yeşil yeşil
ılık bir su geçer gibi
yosunlu kayalardan
merhameti tütsüleyen siyah bakışlı köpeklerin
ve kırık ayaklarıyla hamdeden köpeklerin
kırmızı egemen korunaksız şehrinde
şan alır ve dağıtır konuğum benim
Son Yorumlar