Kedi stevens
Gök bile bağırıyor. Sonsuz bir yağmur dalgası altında saçaklardaki tozların feryatlarını işitebiliyorum. Kir, birikir. Öyle bir şey. Saçakta, gözlerimde, Stavridus’un uzamış tırnaklarının arasında, saçlarımda; her yerde. “Bu hayvanın temizliğe bu denli düşkün olması beni ürpertiyor” diyor Stavridus.
Hüzün ve ironi neşideleri II
uzun yağmurlar biliyorum ben
çiçeklerin yapraklarını titreten
güz askerleri
Ucuz mavi
ellerimi maviledim denize karşı tablolar
en çok maviyi sağıp göğün memesinden
bekledim solgun bir deniz yüzü henüz ölmüş
bekledim, çığlığı buharlaşmış bir martı
Olağan Şüpheliler - The Usual Suspects
Olağan Şüphelilerin elbette adından en çok ettiren yönü kapanışıdır. Daha sonraları bir çok filmde de denenecek olan ve meselâ The Prestige’de başarılan mumaileyh final, filmi tekrar izlenemeniz için ister istemez bir baskı unsuru oluyor.
Çiğ ürperen kozalak
sıkıntının kışını ben yazdım ey toprak yediler
içimde çoğalan damlalara bakın ve anlayın bunu
gökten kilimine motif sağan kirli saçlı kızların
ücra dokularında üşüdükleri yamalı kentinde yazdım
Bulantı
ben şimdi gidiyorum fotoğrafımı çekme sakın
arada sırada gidebilmelidir insan ansızın
ve bu yansımak zorunda değildir başka şeylere
çünkü fotojenisi olmayan bir eylemdir gitmek
Hüzün ve ironi neşideleri V
benim de yüzümden sinek kayabilir
hep böyle serseri kalmayabilirim
hep böyle serseri kalmayabilirim
hep böyle serseri kalmayabilirim
Kolaj -ikinci bap
biliyorum
artık bir yamadan
daha fazlası gerek
bu göksel yaraya;
bir kırlangıç; mesela
Şimdi iyi şeylerden susmalıyım
hadi sevin
bu son yenilgindir kalbim
başını yere saplayıp son çıkışın buralardan





