Gök Ekin

1980 İzmit doğumlu. İşletme Fakültesi mezunu. Ürünleri; Martı, Genç Adım, Mefkure, Vivo, Toplumsal Asabiyet, Kavsıkuzeh, Renkli Dergi, Ardıç, Serseri, Etika gibi dergilerde yayımlandı. Kocaeli Üniversite'sinde çalışıyor. Elif Bilge ile evli.

uzun yağmurlar biliyorum ben
çiçeklerin yapraklarını titreten
güz askerleri

ellerimi maviledim denize karşı tablolar
en çok maviyi sağıp göğün memesinden
bekledim solgun bir deniz yüzü henüz ölmüş
bekledim, çığlığı buharlaşmış bir martı

Olağan Şüphelilerin elbette adından en çok ettiren yönü kapanışıdır. Daha sonraları bir çok filmde de denenecek olan ve meselâ The Prestige’de başarılan mumaileyh final, filmi tekrar izlenemeniz için ister istemez bir baskı unsuru oluyor.

sıkıntının kışını ben yazdım ey toprak yediler
içimde çoğalan damlalara bakın ve anlayın bunu
gökten kilimine motif sağan kirli saçlı kızların
ücra dokularında üşüdükleri yamalı kentinde yazdım

ben şimdi gidiyorum fotoğrafımı çekme sakın
arada sırada gidebilmelidir insan ansızın
ve bu yansımak zorunda değildir başka şeylere
çünkü fotojenisi olmayan bir eylemdir gitmek

benim de yüzümden sinek kayabilir
hep böyle serseri kalmayabilirim
hep böyle serseri kalmayabilirim
hep böyle serseri kalmayabilirim

ve burada
bir güzel
susalım artık

biliyorum
artık bir yamadan
daha fazlası gerek
bu göksel yaraya;
bir kırlangıç; mesela

hadi sevin
bu son yenilgindir kalbim
başını yere saplayıp son çıkışın buralardan

Kirlenmiş, tedirgin bir Medellin akşamıydı. Julian çürük, topaz renkli komodinin, aşağıya düşmüş çekmecesindeki altıpatları eline aldı ve tereddütsüz dayadı şakağına. Radyoda George Dalaras’ın Che Guevera’sı çalıyordu. “En azından ölümüm elit olsun” diye geçirdi içinden. Ardarda beş