Bir Ramazan sabahı,
“Annen melek oldu…”denmesiyle başladı,
Her bayram sabahı depreşen
Babamın da melek olması korkusunun hikayesi…

Sana emanet ediyorum kendimi,
“Bana sarıl…”
derken aslında…

En son kuşlar görmüş annemin uçtuğunu;

Ey gök!!!

Sen neden hala suskunsun???

Ey ruhumun sahibi!
Sen ne güzel şairsin!!!
Yazık ki seni övmeye
Yetmiyor esin…

Ben daha kaç yaradan geçeceğim,
Sevgili YARADAN???
Daha kaç karanlık yoldan?

Ve yandı içim…
Bu devirde,
Bu zamanda
Ne benim işim?

Yağmak zorundaysa;
Yağar yağmur…
Tutamazsın…

Bir yanım acıda, tarifi mümkün değil;
Elimde avuncak sözler,
Çocuklar gibiyim.

Uykusuz gecelerim tesbih tanesi;
Bense zikrindeyim susuz ruhumun…