Gök Ekin

yurt dehlizlerinin esmer tanığı
kılcal damarlarında bir çınar telaşı

‘hayrola melankoli mi? ‘ soran gözlerin
en kral dostluklara şiir akıyor ağzın.

sessizliğin giyotin gibi
kesiyor kalabalığın kelimelerini.

Hüseyin:
marjinal bir adam
ama çok marjinal.

susunca uçurum
konuşunca küheylan

tam burada bir haşiye takılıyor şiirimin ucuna:
değer veriliyor sana
ideana, yüzüne, saçına,
giyimine, yürümene vesair
fizyolojik ihtiyacına

“Kıymetli Dostum Hüseyin Cahid Doğan’a Saygıyla”

(22 ekim 2001 )