![[ Cahid Efgan Akgül ]](http://gokekin.com/wp-content/resim/userphoto/ceakgul.thumbnail.jpg)
(Bu satırların ilk muhatabı yazarın kendisidir. Aşağıdaki yazıyı okumaz ya da 10 kişiye dağıtmazsanız başınıza hiçbir şey gelmeyecektir. Ola ki beğenip sağa sola, eşe dosta gönderirseniz başınıza güzel bir şey de gelmeyecektir. Siz yine de bu yazıyı okuduktan sonra anasayfa’ya dönebilir ya da temelli uzaklaşayım derseniz sağ üst köşedeki çarpıdan burayı terk edebilirsiniz.)
Ferrari’ni de satsan, boğaza bakan evini kiraya da versen, artık bilge olamayacağının farkında mısın? Eski-meyen bir Şairin yıllar öncesinden seslendiği gibi sesleneyim ben de sana:
Alarmını kurduktan sonra cep telefonunuzu, başucunuza koydunuz. Komodinin üzerine de çalar saatinizi ayarlayıp güzelce yerleştirdiniz. Ne olur ne olmaz deyip, kızınıza da tembihlediniz beni sabah uyandır diye. Hatta yatmadan üç bardak su içtiniz, arzuladığınız vakitte uyanmak için.
Yeryüzünü ezmeden yürümeye çalışıyordum. İçimdeki melankoli, kâğıda düşen bir damla mürekkep gibi, az biraz dağılıp, sonra durduğu yerde derinleşiyordu. Ne zaman büyüdüğümün farkına varsam, çocukluğumun anıları, kuru bir ekmeğe toplaşan kuşlar gibi başıma üşüşüp, gagasıyla didik didik ediveriyordu kalbimi.
Sanat özgündür, bağımsızlığı sever. Herhangi bir organizeyi, planlamayı falan kabul etmez. Doğaçlama üretilir. Genellikle bir ilham ürünüdür. Organize Sanat Bölgesi başlığı da çok saçma görünebilir. Zaten bir ütopyadan bahsediyorum ben de. Düşünsenize; her ilde
Koltuğumun altında Örkeny’nin “Bir Dakikalık Öyküler” isimli kitabıyla rasgele bir berbere giriyorum. Kitabı tezgâha bırakırken, berber: “hocam, öğrenci misiniz?” diye soruyor. O an hoca mıyım, öğrenci miyim diye beni bir telaş alıyor. Berberin bu biçimsiz sorusuna, biçimli bir
Babam gibi ben de geçimimi balıkçılıktan kazanıyorum. Zevkli bir iş gibi duruyor değil mi? Bir zamanlar öyleydi bizim için. Şimdi öyle değil. Çünkü burda; insanlar ateşin kıyısında yaşıyorlar artık. Ölümle göz göze, diz dize. Eğer amcamınki gibi bir limon bahçeniz varsa bile durum
az biraz acıdan kimseye bi’şey olmaz bak ben iyiyim böyle
bir kır çiçeğinin sorumsuzluğu nasıl duruyorsa üstümde
öyle taşırım aşkı düşürmeden;
düşümde!
anla ki;
ateşin hafızası kül eder herşeyi!
Son Yorumlar