Gök Ekin

Hikâyat-ı kırk kanaat

Üç. Görülmüştür; ANNE mektubudur

Rab Cemalini gösterdi. Ve hayat başladı ANNE’yle. Başka değil, illa şefkatindendir ANNE’nin: _Sarıldı, sarmalandı; serpildi, yükseldi; başı göklerdedir çocuğun. Ve hiç emzirilmemiştir abdestsiz çocuk. Âlim olacaktır, görülmüştür; hamur yemektedir aşinası. Ve sevgiyle karılmıştır çocuğun mayası. Sevgi hayat boyu baş tacı edilir, çünkü ANNE’ye de aynı yoldan gidilir. Gözler pencereye dikilir, yollara hasret dokunur. Dillerdeki naz, kavuşmak niyazındandır. Yazılmıştır; ANNE dilinden babanın oğluna mektubudur:

“Müşfik olur ANNEler kıyamaz evladına
Çok uzaklarda olsa bile cevap verir feryadına
Bakma sen ANNE’nin nazına
Evladı için âh eder devam eder niyazına
Gözlerinin nuru, gönlünün süruru evladıdır ANNE’nin
Evladı üzülse cennet gelmez yâdına
İster ki sefalar gelsin, sürur gelsin evladına.”

Hikâyat-ı kırk kanaat

İki. Yâr-ı dârım

Bana hayatı bahşetti
bir gün. Çok büyüktü burnum, çook.
Kuş uçmaz, kervan geçmez dağ başlarında
kendi üfürüğümün rüzgarıyla
Hehey lenmekteydim;
O topraktı, ana gibi yârdi, yetmişti
yetişmişti.
Taş kesilmiş sükutundan sıyrılıp şöyle bir silkindi.
Dev deviren dağlar gibi toplandım, toparlandım
dizlerimin üstünde iki büklüm.
Bene aşık Tanrı barınağı
kalbim
artık Ona aşık
O’na ait.