Gök Ekin

1964 Aksaray doğumlu. Zarifçe ve Dergibi editörü. Öğretmen. Ürünleri; Merdivenşiir, Zinhar, Gece Yazısı, Vivo, Kavsıkuzeh gibi dergilerde yayımlandı.

Bakıyorsunuz birileri hâlâ meşruluğunu tartışıyor internetin. Ne kadar hakim bizde “babalık” tavrı.

Uyanıklık durumu birçok biçimde kendini gösterebilir. Yaşadığı hayatın, içinde bulunduğu durumun farkındalığı anlamında “varlık bilinci/kendilik bilinci” olarak uyanıklık hali bunlardan biridir. Bu durumda şiirin her şeye katlanabileceğini düşünmek pek mümkün görünmüyor. İçinde bulunduğu durumun farkında olmak (yani şiir halinin) onun tahammül sınırlarını keşfetmeyi de beraberinde getirir; bir tecrübedir o.

Tekim derdimin dermanı
Aşk beslerdi evimi
Kurt doldu diyarım.

Hasan Aycın’ın çizgilerini de sadece çizgi ya da karikatür olarak görmek doğru değildir. Bu onun “çizgileri”nin bize sunacağı imkanları köreltmek olur.

Varlık bilgisi ve soruşturmasından uzak, maddenin de mananın da bilgisine, ergisine sahip olmadan [yine bilgisine ve ergisine sahip olmadan gelenek deyip dururken bile gelenek dışı] ödünç kavramlarla birşeylerin “öte”sini vehmedip metafizik kuruntularla “şiir söylemeye” çalışıldığı bir zamanda “şiirden öte” bir şeyler aramak elzem olsa gerektir.

Biliyorsun
Merhamet et güleyim
Ya aczimden öleyim.

Ve baykuş gösterir yolunu evimin
Şimdi hangi anne emzirir beni?
Büyürüm hapsederek kendimi.

hemen burda, hemen şimdi bildim
ilk kez öttüğümün resmidir
yılların hasreti var üzerimde
haydi söyleyelim şarkıyı.

Bununla başetmeliydik; baştan etmeliydik.
Başıboşbırakmamalı.
Başıboş dolaşa dolaşa, insan, DÜŞtüğü yeri bilemez de.
İnsan başıboş kalırsa baştan çıkar DÜŞe durur.

Söyle Ey Tanrım!
Hangi kuytu derinliklerimden yakaladın beni de
Canhıraş devrilse de benim
kuş tüyü aklım