Gök Ekin

İyiler mi erken gider, yoksa gitmek mi iyidir?

Hamit Abi ayrıldı aramızdan. Apansız. Gitti. Ayrılığı acılara gark etmedi bizi. Canlılığa, onu solduracak kadar ‘yaklaşmak’tan kaçındı. Canlı olarak yaşadı çünkü; canlı olarak öldü. Canlı olduğu için de içtendi, samimiydi. Denge canlılığından geliyordu. Sükunetinden, sükunete ermişliğinden canlılığı görülebiliyordu. Hemen hemen her günü fırtınalara tutulmakla geçirmiş de, yine de durgun kalmış bir denize benzerdi Hamit Abi. Durgun ve Dingin. Durgun, çünkü günün olayına-meşgalesine kapılmazdı. Kapılmadığı için dingindi. Bu girdinin devamını oku →

Dünyada ne kadar ayrıksı insan tipi varsa hepsi toplanmış, bu fantastik olaylar örgüsü içinde yerini almış. Burada doktor sadece doktor, gangster sadece gangster, bürokrat sadece bürokrat ve çocuk sadece çocuk değil… Karakteri bol, çok sayıda başrol oyuncu, aforizma dolusu efektlerin kullanıldığı şiddet yüklü sahnelerden geçerek bir kan ırmağına düşüyor. ‘Aşk’ların içine giydirilmiş entrikalar, entrikalarla süslenmiş –karşılıksız- aşklar, debisi yüksek al ırmakta keyifle kulaç atıyor. İzlemek ne büyük keyif! Bu girdinin devamını oku →