Gök Ekin

yürüdüm
yeşil dallar arasında
seyrettiğim denizin sularına
paralel ve kaygısızca

damarını sarmalar ihtizar hayatın
kulaklarda güze çalan bir ömrün fısıltısı
sükutuyla metruk içten bir sesin
isyansız onayı yayılıyor boşluğa

iyi dilekler sunar gibi canlı bir alem kurar gizemli
savaşa yıkım der geçeriz böylece örteriz acıları
oysa geçmeyecek sınırı hiçbir zaman benjamin
ve zamana nakışlı bir yıkımdır filistin

sana ve dosta ve dünyaya
selam verir gibi diledim
bir sabah sisinde
yitip gideyim

Yürüyerek vardım bu nehir kıyısına
kötülük devşirilen saçım sakalım
günlük güneşlik yüzümden çıkarıldı
akşam kokan ufuklarında ürperti