Mayıs 13, 2009 tarihinde Şiir dizini altında Ahmet Kanar tarafından yayımlandı ve 622 kere okundu
bir diyeceğim kaldı, hepsi o
yüzümü gözümü silerken ağlamalardan
annelerini yitirmiş çocuklar gibi
geveleyip dilimle dudağım arasından
isyan değil gibi düşüverecek kelimelerim
sözüm olsun sana ey yaşandıkça zayi olan hayat
kalbimi gözlerine rehnettiğim sevgili
sana öykündükçe küsmelerimde
yüzümü döndüğüm umut ölümden ötesi olacak
sen de bir masal cümlesisin nihayet
ve ben er-geç unutacağım seni
ellerinden öpüp geçtiğim cami önlerinden
hikayelerinden bahseden ihtiyarların
nesi kaldıysa sende
fazla bir şeyim kalmayacak benim de
belki aldandıkça uykusu gelen bir çocuk yüzüm
bir özledikçe hıçkırasım geldiği annem
daha ne
yok ötesi seninle benim aramda hayat
bir annem bir masal bir ölüm
bir benim
bir de senin ellerin.
Etiketler: Anne, Çocuk, Hayat, İhtiyar, Masal
Nisan 22, 2009 tarihinde Şiir dizini altında Ahmet Kanar tarafından yayımlandı ve 285 kere okundu
(adamın kadının yokluğunu fark edişi)
Gelip duruversem kapı önünde
Aklımda ilk söylenmesi gereken birkaç kelime
Aklımda son yürüyüşümüz el ele
Gelip duruversem
Hep olmam gereken yerde
Yeryüzünde atılan ilk adımla aramaya koyuldum seni
Ve yazılmaya başladı aşk.
Hangi dağ hangi deniz bilmezdim aldı seni
Bilmezdim adlarını denizlerin
Hangi dağ nerededir bilmezdim…
Marmara yoktu mesela
Keşiş ve Munzur
İşlenmemiş bir yeryüzü, kayıp bir sen
Durmadan kararan gün
Parıldayan yıldızlar, solan kaybolan yıldızlar.
Sonraki bahislerinde bu komedyanın
bir işaret olsun diye
şiiri kolay yazılsın,
destanı kolay anlatılsın diye aşkın
kutsal kitaplarda sen bir kadın
ben yakaran bir adam olarak yazıldığımda
kimyası biraz olsun çözülmüş olacak ayrılığın
Etiketler: Ayrılık, Komedya, Tanrı