Sevebilmezdi gözleriyle, elleriyle görmeden
Sarılabilmezdi, yalın bir uğultu
Duyardım soluk borusundan
İnce, yorgun bir hastalıktı
dün sokulup sızlayan genzime
seni düşündüm…
çekinmeden büyümüş olmaktan anne
alınmayacağıma söz vererek ağladığımı görenlerden
bir diyeceğim kaldı, hepsi o
yüzümü gözümü silerken ağlamalardan
annelerini yitirmiş çocuklar gibi
geveleyip dilimle dudağım arasından
(adamın kadının yokluğunu fark edişi) Gelip duruversem kapı önünde Aklımda ilk söylenmesi gereken birkaç kelime Aklımda son yürüyüşümüz el ele Gelip duruversem Hep olmam gereken yerde Yeryüzünde atılan ilk adımla aramaya koyuldum seni Ve yazılmaya başladı aşk. Hangi dağ hangi deniz bilmezdim aldı seni Bilmezdim adlarını denizlerin Hangi dağ nerededir bilmezdim… Marmara yoktu mesela Keşiş [...]
sen kendi yalanından kaçmış kendi yüzünden de utanmış geceden arta kalan fecirlerde uyku ve derinleşen kederlerle çocuk sesleri arayan, bulamayan, sonra tekrar arayan kendini de kaybeden sesin ve rengin aşkın heyecanların ve bizatihi aşkın adını da yaralayan doktor laboratuarlarından kovulmuş beherlerden oksijen tüplerinden arta kalan tükürük lekesi kelimelerle yine aşka ve ayrılıklara el sallayarak yine [...]
pastel boyalarla işliyorum kendimi badanadan duvara biraz helal ve haram biraz yalan ve sözle… beni yalnız kaldığım gün buldular suçüstü. adını vermiyorum beni suya itenin adımı söyleyenin, yerimi gösterenin… kalbimden bir gül geçsin değsin mermer beyazı orman yeşili düşe ve sokaksız kalmalar artık tükensin diye dua ve yakarışla uzun uzun dalışla adımı söylüyorum badanalı [...]
havvanın elindeki elma mıdır uyuttu pamuk prensesi bir prens beyaz atında telaşlı ağustos böceğinden soruyor cüceleri cüceler terk edimiş ormanda karga yemiş yoldaki işaretleri pamuk prenses pastadan bir evde uyansa arabaya dönecek balkabağı gece yarısına çok var çok yok arasında karıncayla tavşanın kaplumbağa nasıl emektar. bulur mu dersiniz oduncunun çocukları ayakkabısını düşüren prensesi merhamet eder [...]
Yaşadım sayacağım kendimi yine de Aklımda eksik soneler Kalbimde yarım yamalak bir hayalle… Yaşadım sayacağım hayatı Bu rutubetli yalnızlık içinde Kimse bilmeyecek beni… Bilmesin… Ben sırtlayıp umudumu gideceğim yarınlara Her gün yeniden sevdalanmış biçimde Bahsim geçsin istemem dudaklarından Bir tek gözlerin kalsın yeter içimde. Beni ilkokul öğrencilerinin silgilerinde Biraz önce silinmiş bir yanlış lekesi olarak [...]
Ve sen;
gözlerin,
saçların,
sarılmaların…
inanmak yetecekti oysa
bir gülün bir ırmağa düşmesinde
bülbülün bahtı için de bir şeyler olduğuna.
Son Yorumlar