Koyu yeşil özlemler duyardım
Karadeniz türküleri eşliğinde
Soğuk sularla seyrelip duruldular…
Yosun kokusu gelirdi uzaktan
Nazife ninenin oğlu 90 m. derinlikte karanlık sulara karışmış yıllardır yatıyor…
Dumlupınar Denizaltısı, 1953 yılı 3 Nisan’ı 4 Nisan’a bağlayan gece, Ege’de katıldığı NATO tatbikatından geri dönüş yolunda, Çanakkale
Yarına kaç kalaydı Buradaydık hala Burada olmasak Nerede olacaktık Nerede mekân tutmalı idik Tüm mekânlar tutulmuştu Yeniliklere açık mı değildik Yeniler mi bize kapalıydı Eski bir demlik gibiyiz Çivit mavisi boyalı İçi beyaz sırlanmış Kâh ıhlamur olur Kâh zifiri karanlık bergamotlu çay kaynar içinde Mekânın dışını geçtik İçimizi mekân tuttuk İçimizdeki mekanlar tutuştu.
Hiç hoş görülmedik
Hiç çocuktur, gençtir denmedi
Yetimlik mi idi bizi büyüten vakitsiz
Hep ağırbaşlı olmamızı gerektiren
Hiç affettirmeyen
they livin’ it up at the hotel california
what a nice surprise, bring your alibis
mirrors on the ceiling,
the pink champagne on ice
Bana baharı tanıttın
Sen solmuş olsan da yar…
İstanbul’dan gelmiş Güldanur. Evliymiş ve iki çocuğu varmış. Sara hastasıymış gençliğinden beri. Zamanla akli bir rahatsızlığı da başlamış. Sanırım akıl hastanesinden ziyade bu köye yerleştirmeyi daha uygun görmüş ailesi. Çocukları durumu anlayacak kadar büyük değilmiş.
Nergis ise sigarasını yakmaya uğraşıyor bir yandan dudağının ucuyla arkadaşının gülüşüne eşlik ediyordu. Aynı ironiye kaptırmışlardı ki bu bir araya gelince hep yapa geldikleri şey idi. ‘Öyle bir şiir yoksa da, sen yazmalısın’ dedi Nergis, sigara dumanını arkadaşının yüzüne inatla üfleyerek. Şu sigarayı ne zaman bırakacaksın diye soracaktı ama vazgeçti Semiha, bu aralarında sürekli gerilim yaratmaya müsait bir konuydu. Nergis için, sigaranın anlamının tam tarifi yapılmış bile değildi tarihte.
Eviyle dayım bir tarih
Birlikte yaşadığımız
Sobası hala sıcak
Dayım namazda
şehir uyuyor, ben ince ince ölüyordum.
Son Yorumlar