Gök Ekin

Ben bu taşı nereye koysam, orası hep bir yanardağ
Ya da bir boşluğa bıraksam ateşböceği niyetine
Nedendir bilinmez, o boşluğun iki gözü iki çeşme;
Çeşmenin birinde ben, diğerinde iki gözüm çocuklar.

Diyelim ki, şu bizim ömrü hayatımız
Diyelim ki, şu ömrü hayatımızda biz
Kaşlarımızı çatıp ciddi bir şey yapalım
Kaslarımızı çalıştırıp kocaman bir şey!
Bir çiçeği mesela bir kanaviçeyle kıyaslayalım
Elimizdeki taşı ateşböcekleriyle
Yapalım bunu: kıyas kıyas kıyaslayalım
Yapalım bunu: gözlerimizi kısmayalım
Yapalım yapalım: sakın ha, solucan olmayalım!
Dağlara çıkalım, denizlere inelim, vadilerde buluşalım
Pankart açalım bütün sokaklarda ve caddelerde
Bütün şehirlerde kampanya başlatalım
Sonra alıp çiçeği, sonra alıp kanaviçeyi
Ateşböceklerini de alıp, (Ah, onları mutlaka alalım!)
Anne ve babaları da alalım,
Kadınları ve iki gözümüz çocukları da!
Onlarsız olmaz çünkü bu şiir, alalım!
Sonra, şu bağrımızda hiç durmayıp kabaran
Şey var ya hani, dokunsanız boşanacak olan, işte onu da!
Elimizdeki taşla bir güzel yoğuralım hepsini
Alın işte size bomba gibi bir şiir!
Öyleyse ciddî bir şey yapalım şimdi dizlerimize vurup
Yumruğumuzu sıkıp kocaman bir şey
Binlerce Filistinli aşkına yapalım bunu
Binlerce Rachel aşkına!

Kenan İli’nde kanda boğulmuş gölgeler
Her gölgenin içinde göğe yükselen gövdeler.

Ey bulutların ordan bize bakan kardeşler!
Kuşların kanadında kanaviçe işleyen Rachel!
Hani şu bomba Gibi şiir Var ya!