Düşünceler soğuk ve ağrılı geçiyor
Ense kökümden sırtıma zıpkın gibi
Rükuda sürekli
Animasyon sahneleri doğrultuyor belimi
İç çekişlerim kalıyor yerinde
Farkımı sorguluyorum
Bacağı kesik insanlardan
Cüzzam sarmış bedenlerden
Seni sevmiş kadınlardan
Başındayım işin daha
Aşk her yerde, ortalık malı
Ölçüsüz adımlarla
Adamlarla, kadınlarla
Yüce öldü.
Nemli, yosun kokulu karanlık ormanlara gömü.
Hepimiz şehirliyiz
Asfaltlar batmıyor topuğa
Kayıp gidiyor ayaklar.
Gömüler romantik efsane.
Sosyal bilimler alanında doktora, bir dergide editörlük yapıyor, bir kurumda çalışıyor. Varlığı ile kalemi ters korelasyon içinde. Zamanın kutsiyetini kabul ediyor, kalıplara sıkıştırılmasını reddediyor.
ilk dizede sardı beni. “rükuda sürekli animasyon” vs.lerle biraz kopsam da “iç çekişlerim yerinde kaldı”. son kıta hepimizin malul olduğu gerçeği ele veriyor:
“Hepimiz şehirliyiz
Asfaltlar batmıyor topuğa
Kayıp gidiyor ayaklar.
Gömüler romantik efsane.”
teşekkürler..