Arayan
2
Yavuz Başak •
Temmuz 4, 2006
121 izlenim
”ay damlası” bir şiir ağlayarak
bütün yangınların harlanmış öznesi olacak.
aşk; bedensiz şahitlerin yeminidir.
atılan bunca imzadan sonra
bildirip bulduran adına… bismillah!!!
yakına, yankısına şehir diplerinde düşeriz.
ay şarkısı mesela!
önce kalbe
sonra sese…
yoksa!
boynumuzda bir çıngırak
geçmişimizde bir çift göz
lambalar
kelimeler
tasa
dert
maaşlar
küpürler
ve ketenle sarmalanmış ruhlar
geceyi çok bilerek konuşsunlar!
ay umurumuzda çünkü
cebimizde hiç tükenmeyecek
akşamlar.
ve sala…
biz bir de saça düşeriz.
varsın sormasınlar rengimizi
aşkın da yoktu deriz.
3:14 am | Temmuz 4, 2006
Sanırım Kahramanmaraş’tan sonra Ankara’nın da “şairler şehri” olarak anılması gerekiyor.
Şiirde beyaz kelimesi hiç kullanmamış. Ama ya şurada: “”ay damlası” bir şiir ağlayarak”. Şurada: “biz bir de saça düşeriz”…
“lambalar
kelimeler
tasa
dert
maaşlar
küpürler” dize kırılmalarındaki koşan ahenk ya da…
Müthiş.
3:14 am | Temmuz 5, 2006
Gerçekten çok güzel bir şiir olmuş.Hayal dünyamda tarifi imkansız bir mekan insa etti bu şiir ve tabi duygularla örülü bir tela arkasında…
Kelimeler seyisine saygılarımla…