Gök Ekin

Ey rûz, ey müsemma!
Şimdi kanamadı, eskimeden beridir
Bir nur tarh edilir göç şimale varanda
Dudakta ağrı kalır
Ağrı tutar yarayı
Gönül hurcuna bırakır soğuğunu.
Demem O’dur
Sevmem O’dur
Yok O’dur
Ay beridir ey kara!

Parlar ve gidersin akşamlara
Yüzünü konuşur her gece
Konu komşu, bağ bahçe
Eylülde sarı yaprak
Ne el uzar
Ne rüzgar
Aşk afşardır peşinde
Susar yağmur…

Sus yağmur!
Elime sürgün bırak
Kavuş böyle içimde.

Tedirgin doğarsın ey rûz!
Ey sapanımdaki gök taşı!
Ey ertesi şafak!
Alnımı sonsuzluğa vurdum
Çıktım korkunun sıralarından
Silahlı her nöbet bitti böylece
Attım avucumda olanı
Söylendim can kuşuma
Yar koşuma…
Beklenen O’dur
Eklenen O’dur
Demem O’dur

Ama demem boşuna.