-Anneme ve annelere…
Anneciğim
Yağmurda ıslanan serçeleri gördüğümde
İçimdeki serçe bir üşür, bir üşür..
Anneciğim
Uykum gelince
Ses bayrağın ninni ninni dalgalanır
Dalarım kozamın içine
İpek böceği gibi
Güzellik mışıl mışıl.
Anneciğim
Uyudum büyüdüm
Büyümenin bedeli çok ağır
Günler padişahın kızı
Yanına yaklaşamadan
Kırk gün, kırk gece derken
Kırk yıl,
Geldi geçti.
Kırk birimdeyim işte
Kırk bir kere maşallahını
Duyamıyorum.
Anneciğim
Birbirimizden uzağız artık
Uzaklık korkutuyor beni
Ya bir daha görüşemezsek
Ya bir daha
Attâya kadar.
Her şeyin, o zaman
En nazenin teli kopar!
5 Yorum
kırk bir kere maşallah efendim…
Yazı Tarihi Mayıs 14, 2006 at 4:39 am
Kaleminize bereket…
Yazı Tarihi Mayıs 15, 2006 at 4:39 am
iyiki cennet var..
Yazı Tarihi Mayıs 15, 2006 at 4:40 am
“mışıl mışıl” ise hâlâ “güzellik”,
onların şefkat soluklarındandır.
âlem Şefkat’i üzre ayakta durur…
Annemin…
anne güzel, şiir güzel…
“Güzellik mışıl mışıl.”
eyvallah…
Yazı Tarihi Mayıs 16, 2006 at 4:40 am
Teşekkürler dostlar…
Yazı Tarihi Mayıs 20, 2006 at 4:40 am
Yorum ekle