Anneciğim
Mayıs 14, 2006 tarihinde Şiir dizini altında İsmail Karakurt tarafından yayımlandı ve 760 kere okundu
-Anneme ve annelere…
Anneciğim
Yağmurda ıslanan serçeleri gördüğümde
İçimdeki serçe bir üşür, bir üşür..
Anneciğim
Uykum gelince
Ses bayrağın ninni ninni dalgalanır
Dalarım kozamın içine
İpek böceği gibi
Güzellik mışıl mışıl.
Anneciğim
Uyudum büyüdüm
Büyümenin bedeli çok ağır
Günler padişahın kızı
Yanına yaklaşamadan
Kırk gün, kırk gece derken
Kırk yıl,
Geldi geçti.
Kırk birimdeyim işte
Kırk bir kere maşallahını
Duyamıyorum.
Anneciğim
Birbirimizden uzağız artık
Uzaklık korkutuyor beni
Ya bir daha görüşemezsek
Ya bir daha
Attâya kadar.
Her şeyin, o zaman
En nazenin teli kopar!
kırk bir kere maşallah efendim…
Kaleminize bereket…
iyiki cennet var..
“mışıl mışıl” ise hâlâ “güzellik”,
onların şefkat soluklarındandır.
âlem Şefkat’i üzre ayakta durur…
Annemin…
anne güzel, şiir güzel…
“Güzellik mışıl mışıl.”
eyvallah…
Teşekkürler dostlar…