Anne ve yürümeler…
Mayıs 23, 2009 Şiir Yunus Nadir Eraslan tarafından
Anne hüznün bitti mi,
Gidebilir miyiz?
Hadi o zaman ben
Göz yaşlarını silerken sen de
Bulaşıkları yıka, evi süpür
Ütünün fişini çek bir de
Gazı kapatmayı unutma!
- Anne
Sahi nereye gidecektik?
Çıkalım anne, bu evrenden çıkalım
Bir patika yol buluruz belki de
Belki de nar ağacı…
- Anne
Bil bakalım, neyi unuttuk?
Bak, çamaşırların üzerine rahmet yağıyor!
Dur hele
Eleğimsağmayı kaçıracağız…
Anne ve çocuk
Gökkuşağının altından uzaklaşırlar
Küçülerek…
Her çocuk annesinin rahmine yürür
Böylece.

Enfesti…
Sen enfes dediysen enfestir ustam. Saygıyla…