sonra sızın artar büyürsün lambalarda
kerbela vakitlerde lebbeyk tutuşan meşellere
memnu meyveleri tatmışız yanıyor bulutun ağzı
duvarın tozlarını yiye yiye iniyor örümcek

latif ağları dar kapılarda talan edilmiş
o sebepten leylde alacalı kıvrak-kızgın
seherde naçar iltica badanalı kolon ağızlarına
yavrusunu çalmış bu hain süpürge, çıkıyor örümcek

‘iyisiniz efendim, bakınız kaç gündür terlemiyorsunuz
’inhidam olsa da güçlü kulaklarıyla duyuyor örümcek
utilitatis ratio: insanoğlu pervasız bozuyor yuvasını
infirat kalmış boşluğun cenderesini örüyor örümcek

‘çok meşum bir böcek alıver şunu duvardan’
hadi ölebilirsin, bir darbe bir darbe daha
ince tenin çatlıyor sarı bir sıvı şimdi
mahfi tutkuları muallak gözlerinde ölüyor örümcek

zemheri kovalarken görüyorsun işte sonyazı
şatafatlı burjuva teşrifatı sol elle tutunuz çatalı
korkulu duvar diplerinde kalıntıları solurken havayı
yeniden dirilmek için yaşıyor örümcek

büyümede estetik olsaydı
kırılmazdı tüylerinin ucu böyle
haksız mıyım örümcek?