Fikriye Karaman •
Ocak 17, 2007
100 izlenim
Şimdi “hayat” ,an’ı uyuşturan melankoli.
Ve dünya;
ölüme gebe hırçın atların,
çiçek tozlarındaki tapınakları dolduran haykırışıyla,
Adem’i toprağa dağlayan militan ruhlu bir doğum sancısı…
çünkü vurulmuş bir kuş nasıl söylesin şarkısını i matemin madeni... Tamamı »
Bir eski İstanbul fotoğrafına baktım Ve yandı içim… Bu devirde, Bu zamanda Ne benim işim? Tamamı »
ve ağulu düş sancıyla gelir yokluğun arka kapısından nasılsa saçlarına bin yorum bulurum iğne deliğinden geçer... Tamamı »
Göğün ekini kurudu! Yağmurlar yağsın diye seni bekledim… Beklemek kimi zaman küsmek gibidir Karanlık dehlizlerde... Tamamı »
İnsanlar Kargacık burgacık Ayakları büyük Kınalı ellere kan bulaşmış Kaburgaların gıcırtısından Beyaz... Tamamı »
Yorum Ekleyin