Alferia
2
Ferdi Amca •
Temmuz 14, 2006
175 izlenim
en güzel baharda açar çiçeklerini ağaçlar
göğsünde iğde kokusu alferia
her şehirlerarası yolculuğumun
bir istanbul dönüşü vardır
senin ellerinde erimek
dönüşsüz bir istanbul yolculuğudur alferia
aşk kokan dizelerde dillendirir şairler adını
fikrimden çıkmayan ismin
bir güzel mısradır alferia
alferia sen
alferia ben
ve biz ikimiz tek/
kalbi çarpan bir elma gibiyiz
Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
3:02 am | Temmuz 14, 2006
İtalyanca olduğunu tahmin ettiğim Alferia’nın anlamını bulamadım. Ancak sanırım denizi çağrıştırması muhtemel bir kelime.
“en güzel baharda açar çiçeklerini” dizesiyle açılan Alferia ilk dizedeki ilkyaz payandasını iğde ve elma gibi meyvelerle sürdürüyor. Söyleniş ve okunuş zaviyesinden oldukça rahat bir şiir. Aslında ben genelde ilkyazda İstanbul’dan çıkıp sonyazda dönmüşümdür.
Şiirde diğer hakim unsur duyuların bedene yaslatılmış olmasıdır. Doğallıkla söylem erildir, ayrıca liriktir.
Ferdi muazzam bir şair söylemiş ilkyazın kepenk kapattığı -yaz geç filan geldi hani diye- şu günlerde. Tebrik ederim.
3:02 am | Temmuz 15, 2006
Alferia’nın herhangi bir dilde karşılığı var mı bilmiyorum. İtalyanca isimleri çağrıştırdığı doğru. Ne ki, kendi buluşum olduğunu söylemeliyim. Bir karşılığı varsa da tesadüfidir. Denizi çağrıştırması güzel tabii.
Bu arada bir şeyi düzelteyim: “ve biz ikimiztek kalbi çarpan bir elma gibiyiz” mısrası iki ayrı mısra. Siteye gönderirken bir sorun çıkmış.
Doğrusu şöyle olacak:”ve biz ikimiz/
tek kalbi çarpan bir elma gibiyiz”