Güler’e…
”İnsan hep kendini bloke eder,
Kısa devredir ruhun.
Karmakarışık dehlizler, tüneller
Hadi geç korkmadan!
Elinde antika bir fener
“Ölgün, sarı, bir ışığı takip ediyorsun”
Söze şiirle başlamak istedim. Günler gelip geçiyor. Eflatun rengine bata çıka yürüyorum yolumda.”Umut ve Unut ”diyordun ya ben de öyle yapıyorum. Cümleler kuruyorum.
Unutuş: Canlı bir uzvunu kesip atmak gibi bir şey. Kolay mı kaybetmek, kendine gelmek unutmalardan, hatırlamalardan sonra? İnsan: Unutkan varlık.”Her şeyi unutuyorum ” diyorsun ya çağın hastalığı adeta. Ya da işimize geliyor silmek hafızayı, tutmamak kayda değer bir şeyi. Yaşam: Yorucu.
Yaşadıkça umut vardır gamzeli gülüşlerde. Bahar esintisi gibi olsa, ruhu dokunu-yorsa, yeterlidir sanıyorum O zaman kayda bir gemidir umut…
Uyku: İlaç gibi. Evet, ilaç gibi az, öz, acı. Çalışıp yorulan bedenler, ağırlaşan ruhlar için birebir. Uyku bazıları içinde kıymet biçilemeyen, elle tutulamayan ve köşe bucak aranan bir alışkanlık değil mi? Yokluğu eziyet yani. Herkes aynı yaşamıyor.
Bazıları hep uyanık kalıyor bir ömür boyu mu desem?
Nasıl sessizlik: düzeni çağrıştırıyor.
İroni çıkmazı, safdil sabahlar… Tercihler komedisi: Şıklar, birazdan söylüyorum.
a-Tutulmak, tutuklu-luk hali.
b-Öyle olmasaydı gurur falan yapılmazdı.
c-Bilip de bilmemek, görüp de söylememek.
d-Susmak ve beklemek
e- Hiçbiri
Gel bir yerde anlaşalım. Hayata “Beyaz zambakların ülkesinden “bakmak diyorum en güzeli,
Sana gelince: bir şekilde düştüğün komik durumda sıyrılıyorsun, Gitmen gereken yere doğru yöneliyorsun. “Dağıldım” dediğin zamanlarda Eyüp’ün bahçesine sığınıyorsun. Yalnız, ulvi duygular içinde, orada saatlerce dua ediyorsun. Bundan daha iyi bir toparlanma, kendine gelme, yenilenme hali olmaz. Ben de “Umut ve sabır ” diyorum.
Gereksiz taşkınlıklar, ani çıkışlar sana bir şey kazandıramaz. Bunu yaşadıkça gör-dükçe, bana hak vereceksin. Elimden bu kadarı geliyor. Nasihat… Belki bana düşmez ama dilime geleni söyleyiveriyorum.
Durulduğun “Tamamdır” dediğin gün karşılaşırsak ne kadar haklı olduğumu anlayacak ve gülümseyeceksin. Her şeyi olduğu gibi seyrinde yaşamak varken kendini gereksiz küfürlere sokma derim. Işıksa ışık, bir avuç topraksa toprak, bir yudum suysa, su!”Al ve git” yetinmeyi öğrenerek.
Editörün Notu: “Aldanmışlık Kitabı” daha önce Yediiklim Dergisi Nisan-2006 sayısında yayımlanmıştır.
1976 Çanakkale’de doğdu. Mesleği seramikçilik… Kadın ve Aile, Sağduyu, Kökler, Yediiklim, Eylül Öykü, Bir Nokta, Ay Vakti gibi adreslerde şiir, öykü, denemeleri yayımlandı, yayımlanmaktadır. Ayrıca e edebiyat olarak gökekin, dergibi, edebiyat mezunları sitelerin de de yazıları, ara sıra görülüyor. Evli, bir oğlu var. Eşinin görevi dolayısıyla bir ara Ordu’daydı. Şimdi Bingöl’de yaşıyor.
Son Yorumlar