Akşam ve kurbağam
Aralık 16, 2008 tarihinde Şiir dizini altında Adnan Karakaş tarafından yayımlandı ve 721 kere okundu
akşamın kolları uzar her yere
ama geç ama erken
ki akşam usul usul kararan bir gölge
günü içine çeken
her şey her şeye katışır
gülde allık, zambakta beyazlık, sarılık, ayrılık …
say ki göçer kuşlardır, kısaaralık
denizin maviliğinde de karalık
ve evin yolunu tutmuştur çoktan
Üsküdar’da çiçek satan çingene kız
doğrusu en çok kurbağalarım sever akşamı
çeker derinliğine derinliğine
ki akşamın o en derin yerinde
doğal senfoni orkestrasının
kulağımda nağmeleri
boğar
en çok seven kurbağalarım, beni
hacı bağlaçlara bayılırım. bağlaç kullanmışsın. hoş olmuş. ki, bayılmasam da gün batar; gün battıkça bayılırım zati…
bu “kısa aralık”ta söylensin şarkın, bütünleşsin zamanın göçer kuş…
ustad gecenin kollarinin uzamasini gunu icine cekmesi ve bu arada yasanan hayat aranilir her omurde