Pusula:
Ana Sayfa /
Görsel Şiir / Akl’a uzak, Asl’a yakın
Fikriye Karaman •
Mayıs 12, 2008
143 izlenim
Dizin: Görsel Şiir
Anahtar Kelimeler: Akıl, Asıl
Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
‘ali ulvi kurucu’ya…’ duruldum ve camda pıhtılaştı buğu kirpiklerimde sancılı düşler uyuttum hep dürüldüm... Tamamı »
gecenin hassasına sokulan ağartısı peyderpey yüzüyor derisini öteki rengin. günün susku taşbaskısına... Tamamı »
Hizan’da ısrarlı bir güneş zaman kıvranıyor yörüngesinde dal uçlarından şualar sızıyor gece... Tamamı »
Üşüdüm Gündoğusu’na döndü yüzünü veda Sekti aşk sızladı parmaklarım Yaralı alnını ağrıma koysan Beyazdan... Tamamı »
Nedense hep alkışlanır kürsüye geciken adam? Bir akrep telaşlanır nedense, yelkovanın durduğuna… Oysa... Tamamı »
sanırım aylar önceydi.. uzunca bir süre önce.. nasıl ettimde, nerden düştüm bu siteye bilmiyorum..
— mühru- mah
ama güzel bir düşüştü :)
bir zeynep hikayesi vardı, sevdiğinden kısa boylu, “uzun” ca bir kız..
neyse.. caotik sükun-kaos v.s.
değişti şimdi..
bazen özlüyorum o karmaşık olduğu halleri..

Yorum Ekleyin