“Evin yıkılsın!
Ocağın sönsün!
Zelil olasın!
Namerde el açasın!
Sevgisiz kalasın!
Yüzün gülmesin!
Gün görmeyesin !“
, dedi kadın
Evi yıkıldı,
Ocağı söndü,
Zelil oldu,
Namerde el açtı,
Sevgisiz kaldı,
Yüzü gülmedi,
Gün görmedi ,
adam….
Trabzon doğumlu. Kimyager ama mesleğini hiç yapamamış.. Ürünleri Yedi İklim, parşömen, eylül öyküde yayımlandı. Bir gün romanı olsun istiyor..evli ve bir çocuk annesi... | Yorumları
Ali Ömer Akbulut | Cuma, Haziran 3, 2005, 8:07
söz’ün[şiirin] gücünden mi, kadının mı?
Ayşe Cevahir | Cuma, Haziran 3, 2005, 8:08
kadının “söz” gücünden:)