
Aşkar dergisi 6. sayısıyla aralıksız koşusunu devam ettiriyor. 45 günde bir çıkan dergi şiir üzerine sağlam adımlarla ilerliyor. Günümüzde şiirin soluğu nerelerde sıcacık hissediliyorsa aşkar okuyucular, şiir takip edenler için o sıcaklığın hissedileceği bir durak.

Hiç, ara sıra aklınıza takıldığı olur mu? Bakın yine “akıl” dedik. Bu akıl ne menem bir şeydir ki bunca belirleyici bir inatla dikilir karşımıza? Yaratılan ilk şeyin ‘İlk Akıl’ olduğu söylenir. Düşünürlerden bunu felsefi öngörülerle yorumlayanlar olduğu gibi, ‘ilk Akıl’ın Hz. Muhammet [s.a]’e ya da Onun[1] nuruna telmih olduğunu söyleyenler de vardır.

kaburga kemiğim ağrıyor bir kadın terk edince gözlerimi
arınıp yatıştığıma inandığımda karışıp şahlanıyorum
duru atın yelesini kesiyorum, eğerini atıyorum
at oldum, ağrılar açmak için yeni yükler arıyorum

hevenklere gül koy
kuğular uyusun karlar içinde
yağmurlar ince gelirken üzerine
bil ki kepenklerin ardı utanç
sızlasın su incinsin mi
mevsimin zayıf ipliğinde

Editörün;
“Geç kalıyoruz…
Bilerek ve isteyerek tüm randevularımızı öteliyoruz. Yavaş adımla yürüyoruz.Vardığımızda bulduklarımız geç kalmışlığın ödülü oluyor.Beklemeyenlerse zaten hiç gelmemiş olanlardı”
Öyle bir çağda yaşıyoruz ki kurulmuş saat gibi tik takları hesap ediyoruz. Bir dakikadan ötekine taşmayan şaşmazlığımızla koşuyoruz.

Bu dal, bu sevişen serçeler, bu mavi gök
Nereye götürür insanı?
Hangi yağmura, hangi rüzgâra, hangi şarkıya…
Beni de götür ey nar en uzağa
Âşıklar hatrına!

ben yani yorgun argın eve dönen evde yaşayan adam
eve döndüm her gün döndüğüm gibi ama kan
renkli resimler halinde odama akıyordu bu da olağan
her şey belirsizlikle taçlanmış herkes kendi işinde

Şiirle derdi olan/dertlenen bir şair Adem Turan. Şiirin çilesini, yükünü çeken, onu ciddiye alan bir kalp taşıyor. Şüphe yok ki şiiri ciddiye aldığı kadar, şiirlerinin muhatabı tarafından da ciddiye alınmasını bekliyor.

şimdi gökyüzünde maziden kalma bir bulut
güldürmüyor
badem yok
poşet yok
yokuşlar bomboş
bademciye sorsam, cevap buruk:
“baban yağmur olmuş.”

Çığlığımı kesen nefsani endişelerim var…
Görmelerinden korkarım hala gözyaşlarımı!