Gök Ekin

Görüntülediğiniz Dizin: 2008 Nisan.

Olağan Şüphelilerin elbette adından en çok ettiren yönü kapanışıdır. Daha sonraları bir çok filmde de denenecek olan ve meselâ The Prestige’de başarılan mumaileyh final, filmi tekrar izlenemeniz için ister istemez bir baskı unsuru oluyor.

Ölümcül salgının yayıldığı bu topraklar onlar için dönüm noktası olacaktır. Birbirlerini keşfedecekler, duygusal tuzakların kapanından kurtulmayı öğreneceklerdir. Aptallıkları, gururları ile yüzleşip, bağışlamayı, şefkati, sadakati tanımlayıp, tanıyacaklardır.

Kendimi ele vermemeliyim; nerede kaldı benim koca devlet nişanım. Ben bir ülkenin el değmemiş geleceğiyim, benim vakarımda tonlar dolusu geri kalmış ülke rüyası. Devletin benden beklediklerine yoğunlaşmalıyım, beni bekleyen evraklar, klasörler, projeler, yalanlar.

Oysaki belki de en fazla tenhalığa ihtiyacımız var. Farkına varmak için ayıkmak için tenhalığa. Zihinlerimiz için durulmaya, kalplerimiz için arınmaya hayatlarımız için ise o çok kutlu basitliğe ve tenhalığa…

Yani çok şey kaybetmiş olmayacaksınız bu filmi izlemediğinizde… Wan, bakalım Testere’nin kendine sağladığı şöhreti nereye kadar götürecek ya da ne zaman tüketecek?

yürüdüm
yeşil dallar arasında
seyrettiğim denizin sularına
paralel ve kaygısızca

Bense ruhumun ürperdiğini duyardım o ân
Verdiğim selamın karşılığını beklerken

sıkıntının kışını ben yazdım ey toprak yediler
içimde çoğalan damlalara bakın ve anlayın bunu
gökten kilimine motif sağan kirli saçlı kızların
ücra dokularında üşüdükleri yamalı kentinde yazdım

Sevinçliyim
Üşümüyorum da…

Uyumalıyım.
Balkonları değiştirmeliyim
Rüyaya inen bir yer yapmalıyım
Neonları kullanırım belki de…