Dileriz leylaklı kentlerin saçları biryantinli şairi olursunuz
Şairi yani ceylânlardan fabllardan gökyüzünden bahsedip
Çiçeklere şiir okuyan mektepli çocuklardan biri

Biliyorsun
Merhamet et güleyim
Ya aczimden öleyim.

Ana kucağı gibi bir yerde
Seninleyimdir belki de…

Üzülme!

Aklımdayken hep
yolu denizden geçen karınca sürüleri;
İnlermiş cepkenimde
yalın ayaklı çok uzaklar senfonisi…

Bir gökyüzü kalacak ardımda
İnceliğini kalbimden almış
Bir gökyüzü

İşte postallarım çıkarıyorum kapında
Ellerimin hikâyesini sorma Çeşminur bilir