

Gökyüzüne bakıp yüzümün tam ortasına
Düşüveren yağmura gülüyordu
Zırhım gülüyordu
Ben de gülüyordum…


tâ içimde
sarıpsarmalamak istedim
yerlebir-Bîr olup devrildi
ta içim.

sancıyla kıvranan bir fahişeyim şimdi
nemli başağrılarılarını ve gülümsemeleri
geceyi utandıran şiire kapatıyor
iniltilerim.

şiir mi o da ne şiir
hüzünlü bir
mide burkuntusuydu mu
düğümlenmek boğazda



Anne aynamı kırdılar
Sırrımı döktüler.
Aynamı isterim anne,
Aynını isterim!

baba hiç döner şakaklara yamanan avuçların anlamı
zırhında mızraklarla akşam sofrasında hançer bakışlara
anne bilmez